Η Αγγλία γεύτηκε ήδη τη ζωή χωρίς τον Άνταλ Ρασίντ στη σειρά της το καλοκαίρι απέναντι στη Σρι Λάνκα, και τη σειρά την κέρδισε. Αυτό ήταν απρόσμενο, καθώς η αποχώρησή του έχει παρουσιαστεί για χρόνια σαν καταστροφή.
Αυτό δεν υποβαθμίζει τον κρίσιμο ρόλο που έπαιξε ο Ρασίντ για την Αγγλία την τελευταία δεκαετία, ούτε το γεγονός ότι η αποχώρησή του, όταν τελικά έρθει, θα δημιουργήσει προβλήματα. Κανένας παίκτης δεν έχει πάρει περισσότερα wickets για την Αγγλία στα T20 διεθνή από τον Ρασίντ, και πλησιάζει γρήγορα το ρεκόρ του Τζέιμς Άντερσον στο φορμά των 50 overs. Με 153 T20 διεθνή συμμετοχές, ο επόμενος πιο έμπειρος σπίνερ στην επίθεση της Αγγλίας μετά τον Ρασίντ είναι ο Λίαμ Ντάσον, με 39.
Στη σειρά ΟΔΙ, όπου ο Ρασίντ έλειπε, η Αγγλία στηρίχτηκε κυρίως στους ταχύτερους μπόουλερ της. Ο ίδιος έριξε μόλις επτά overs στην τριπαρτη σειρά T20 διεθνών. Το φωτεινό σημείο ήταν ότι ο Γουίλ Τζακς έγινε ο έβδομος Άγγλος σπίνερ που πήρε πεντάρα σε ΟΔΙ, κάτι που ο Ρασίντ έχει καταφέρει δύο φορές.
Η γενικότερη ανησυχία για την εποχή μετά τον Ρασίντ προέρχεται από την έλλειψη εξειδικευμένων λεγκ σπίνερ που έρχονται από πίσω του. Γι’ αυτό τόσες ελπίδες έχουν τεθεί στον Ρεχάν Άχμεντ από τότε που ήταν έφηβος, παρά την έλλειψη ουσιαστικών αποδείξεων που να δικαιολογούν αυτή την εμπιστοσύνη. Απέναντι στη Σρι Λάνκα, ο Ρεχάν είχε την πρώτη του πραγματική ευκαιρία να δείξει ότι ήταν σωστή η επιλογή να θεωρηθεί ο διάδοχος του Ρασίντ. Αντί γι’ αυτό, ανέδειξε πόσο διαφορετικά θα πρέπει να μοιάζουν οι λευκές ομάδες της Αγγλίας όταν ο Ρασίντ δεν θα είναι πια στο πλάι τους, χωρίς αυτή την αξιόπιστη και διαρκώς παρούσα πηγή overs και wickets.
Η διαφορά του Ρασίντ
Η λέξη-κλειδί είναι «διαφορετικός». Ο τρόπος δουλειάς του Ρασίντ διαφέρει από τους περισσότερους λεγκ σπίνερ του διεθνούς κρίκετ σήμερα. Στο T20 Παγκόσμιο Κύπελλο της χρονιάς, ο Ρασίντ έριξε περισσότερες μπάλες κάτω από 80 χλμ/ώρα από οποιονδήποτε άλλο σπίνερ. Επίσης, έριχνε πιο ολόσωμες μπάλες από όλους τους συνομηλίκους του, κάτι που του επέτρεπε να πετυχαίνει το χαρακτηριστικό του αργό ντιπ προς το τέλος της τροχιάς, αφού είχε πρώτα μπερδέψει τα μάτια του μπάτσμαν. Και αν το αργό ντιπ δεν σε πιάσει, θα σε πιάσει η πιο γρήγορη μπάλα που έρχεται κάτω. Το πιο σημαντικό ήταν ότι κανένας σπίνερ στο τουρνουά δεν πήρε περισσότερα wickets με χαμηλότερο οικονομία.
Σε σύγκριση με τους άλλους σπίνερ της Αγγλίας, δεν υπάρχει κανείς με την ποιότητα του Ρασίντ, αλλά ούτε κάποιος που να μπουλάρει παρόμοια. Ο Ρεχάν μπουλάρει αισθητά πιο γρήγορα από τον Ρασίντ και δεν δημιουργεί το ίδιο ντιπ. «Οι περισσότεροι λεγκ σπίνερ στον κόσμο τα τελευταία έξι με επτά χρόνια έχουν πετύχει κάνοντας το αντίθετο από τον Ρασίντ, μπουλάροντας πιο γρήγορα στα στάμπ», είπε ο Ρεχάν νωρίτερα φέτος. «Όμως το να κάνει εκείνος αυτό [να μπουλάρει αργά] και να είναι τόσο τολμηρός και να τα καταφέρνει τις περισσότερες φορές, είναι απίστευτο».
Μέρος της ατομικότητας του Ρασίντ έχει προστατευτεί από τη διαφορετική πορεία που ακολούθησε σε σχέση με άλλους λεγκ σπίνερ που κέρδισαν τη θέση τους με το μυστήριο σπιν σε όλο τον κόσμο. Αντίθετα, ο Ρασίντ έχει παίξει σχετικά λίγο T20 franchise κρίκετ. Τον τελευταίο χρόνο, οι εμφανίσεις του εκτός Αγγλίας περιορίστηκαν στο The Hundred και σε ένα τριών εβδομάδων διάστημα στο ILT20, σε ένα κενό του αγγλικού λευκού προγράμματος κατά τη διάρκεια των Ashes. Ίσως, στα 38 του, το περιορισμένο κρίκετ που παίζει έξω από τις διεθνείς του υποχρεώσεις να του επιτρέπει να συνεχίζει καθώς πλησιάζει τα 40 του γενέθλια.
Η ηλικία δεν είναι πάντα όριο
Ταυτόχρονα, τα ηλικιακά ορόσημα συχνά δεν λειτουργούν ως απότομα όρια για τους σπίνερ, όπως συμβαίνει σε άλλες ειδικεύσεις. Στα 47 του, ο Ιμράν Ταχίρ εξακολουθεί να είναι τακτικός στόχος στα franchise auctions. Ο Μοχάμεντ Νάμπι συνεχίζει να παίζει για το Αφγανιστάν στα 41 του, ενώ ο Σικαντάρ Ρίζα πέρασε τα 40α γενέθλιά του στην κορυφή της κατάταξης ICC των T20 διεθνών all-rounders τον περασμένο Απρίλιο. Αν και το τέλος του κύκλου του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023-27 έχει προσθέσει κάποια επείγοντα στον προγραμματισμό της διαδοχής του Ρασίντ, δεν αποκλείεται ο Ρασίντ να παίρνει ακόμη wickets για την Αγγλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2031.
Με την ηλικία και την ωριμότητα έρχονται και πλεονεκτήματα που οι νεότεροι σπίνερ της Αγγλίας δυσκολεύονται να αποκτήσουν, καθώς πολλοί από αυτούς απορρίπτονται πριν φτάσουν τα 25. Σε μια συνέντευξη νωρίτερα φέτος, ο Ρασίντ είπε: «Σε αυτή την ηλικία ξέρεις ότι άλλες φορές τα πράγματα πάνε καλά και άλλες όχι. Νομίζω ότι σκέφτεσαι επίσης πιο καθαρά πώς να προσαρμοστείς σε μια κατάσταση και τι απαιτείται αυτή τη στιγμή, σε αυτή την πίστα. Όλα αυτά έρχονται και μπορεί να μην τα ξέρεις όταν είσαι νεότερος».
Η απάντηση που ήδη υπάρχει
Με έναν τρόπο, ωστόσο, η Αγγλία έχει ήδη βρει την απάντησή της για το τι έρχεται μετά. Αφού δεν υπάρχουν σπίνερ σε όλα τα φορμά, τα all-rounders που μπουλάρουν με σπιν έχουν καλύψει τα κενά της Αγγλίας και έχουν αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο με την μπάλα. Κανένας μπόουλερ δεν έχει ρίξει περισσότερα overs για την Αγγλία σε ΟΔΙ φέτος από τον Γουίλ Τζακς. Ο Τζέιμς Κόουλς, ένας all-rounder με κυρίως μπατ, ονομάστηκε στην ομάδα ΟΔΙ της Αγγλίας για τη σερί τριών ομάδων που θα γίνει στο Πακιστάν, ενώ η εννιάχρονη αναμονή του Μέισον Κρέιν για επιστροφή συνέπεσε με μια εντυπωσιακή εγχώρια σεζόν με το μπατ. Η εκτίμηση για τον Ρεχάν έχει επικεντρωθεί στην υποτιθέμενη ευελιξία του, με αποτέλεσμα να έχει ανοίξει την μπατινγκ δύο φορές για την Αγγλία σε ΟΔΙ.
Τίποτα δεν δείχνει καλύτερα πόσο ασυνήθιστη είναι η ποιότητα και η μακροζωία του Ρασίντ, όσο η προσπάθεια της Αγγλίας να τον αντικαταστήσει και το πόσο νωρίς ξεκίνησε η αναζήτηση. Ωστόσο, δεν υπάρχει μεγαλύτερος έπαινος από το γεγονός ότι, όταν ο Ρασίντ τελικά αποφασίσει να αποχωρήσει, η Αγγλία θα έχει αναγκαστεί να αναδιαμορφώσει εντελώς τον τρόπο που παίζει λευκό κρίκετ.