
Η Αγγλία έχασε με 4-1 τη σειρά των πέντε Test στην Αυστραλία το 2025/26 και μαζί της και τους Άσες, σε μια περιοδεία που ξεκίνησε με απροσδόκητα ευνοϊκές συνθήκες για τους επισκέπτες. Ο Γκίντεον Χέιγκ γράφει το ρεπορτάζ της περιοδείας, ενώ τα ρεπορτάζ των αγώνων υπογράφουν οι Λόρενς Μπουθ, Ρόρι Ντόλαρντ, Τζεφ Λέμον, Στίβεν Λιντς και Κρις Στοκς.
Η περιοδεία που έχασε η Αγγλία
Για να νικήσει στην Αυστραλία, μια επισκέπτρια ομάδα χρειάζεται πάντα να της πάνε τα πράγματα καλά, και η Αγγλία του Μπεν Στόουκς είχε μια εξαιρετικά τυχερή μοίρα. Ο ίδιος ο Στόουκς, καθοριστικός για την ισορροπία της ομάδας του, έμεινε υγιής μέχρι αργά στη σειρά. Παρά τους τραυματισμούς που της στέρησαν τρεις bowlers, δεν χρειάστηκε να καταφύγει εκτός του αρχικού συνόλου. Η κορυφαία εξάδα της άλλαξε μόνο μία φορά, και ο Τζο Ρουτ έσπασε την αυστραλιανή του κατάρα με δύο εκατονταδάδες.
Η Αυστραλία, με μέση ηλικία 33 ετών, παρουσίασε τη μεγαλύτερη σε ηλικία ομάδα της από τη σεζόν 1928/29, και αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα. Ο αρχηγός της, Pat Cummins, ήταν διαθέσιμος μόνο για ένα Test λόγω προβλήματος στην πλάτη, και ο Josh Hazlewood έχασε ολόκληρη τη σειρά λόγω τραυματισμού στο πόδι. Ο Nathan Lyon αγωνίστηκε μόλις δύο φορές, ενώ ακόμη και ο Steve Smith έμεινε εκτός για έναν αγώνα. Αν ήταν γνωστό εκ των προτέρων ότι οι εφεδρικοί πεντάμετροι Scott Boland, Michael Neser και Brendan Doggett θα έπαιζαν τόσο σημαντικό ρόλο, ή ότι οι Usman Khawaja, Jake Weatherald και Marnus Labuschagne θα έβγαζαν μαζί τέσσερα ημιεκατονταδάδες, η Αγγλία θα θεωρούνταν με άνεση φαβορί.
Το γεγονός ότι έχασε 4-1, παρά τα πλεονεκτήματα που της δόθηκαν, έκανε αυτή την περιοδεία τη χειρότερη στιγμή της εποχής Στόουκς και του προπονητή Brendon McCullum. Η Αυστραλία έπαιξε σταθερό, κλασικό κρίκετ, με λαμπρές στιγμές από τον Travis Head και δυναμική από τον Mitchell Starc, ενώ η Αγγλία διαλύθηκε. Εκτός από το Μελβούρνη, δεν κατάφερε να κερδίσει διαδοχικές ευνοϊκές συνεδρίες, και εγκατέλειψε σχεδόν κάθε στοιχείο του προγράμματος Bazball, κρατώντας μόνο την εύθραυστη αυτοπεποίθησή του. Σημείωσε μόλις τέσσερις συνεργασίες εκατονταδάδων, δέχτηκε 71 runs ανά 100 μπάλες και άφησε να του πέσουν 17 catches σε μια αδύναμη αμυντική προσπάθεια. Μόνο ο Ρουτ, σε δύο μπατάρισμα, και ο Jacob Bethell, σε ένα, έδειξαν το απαραίτητο θάρρος και μυαλό.
Ο αντικαπετάνιος Harry Brook και ο Zak Crawley σπατάλησαν ευκαιρία μετά από ευκαιρία, ενώ οι Ben Duckett και Ollie Pope δεν βρήκαν ποτέ αξιόπιστη μέθοδο. Ο μοναδικός ειδικός σπιντερ της ομάδας, ο Shoaib Bashir, δεν έπαιξε, καθώς προτιμήθηκε ο αμυντικός part-timer Will Jacks για να μακραίνει την μπατιά. Το σπιν σχεδόν απουσίασε όλο το καλοκαίρι: εδώ και 137 χρόνια καμία σειρά Άσες τουλάχιστον τριών Test δεν είχε τόσες λίγες μπάλες σπιν, μόλις 1.146.
Το κρίκετ ήταν συχνά χαοτικό. Συνολικά 7.677 μπάλες έκαναν τη σειρά τη συντομότερη πενταμερή σειρά Test με ολοκληρωμένους αγώνες. Μόνο οι Άσες του 1902, με 6.545 μπάλες, ήταν συντομότερες, εξαιτίας της πρόωρης διακοπής του αγώνα στο Λορντς. Από το 1888 δεν είχε ξανά υπάρξει σειρά Άσες με περισσότερο από ένα δίωρο Test. Οι 30.000 οπαδοί της Αγγλίας που ταξίδεψαν στην Αυστραλία βρέθηκαν να έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο για τουρισμό.
Χειρότερη ήταν η στάση της ομάδας, με τη γενική αίσθηση αδιαφορίας και υπερβολής. Την τελευταία μέρα της σειράς, η The Daily Telegraph αποκάλυψε ότι ο Brook, ο αρχηγός της λευκής ομάδας της Αγγλίας στη Νέα Ζηλανδία, είχε πληρώσει πρόστιμο 30.000 λιρών για καβγά με έναν μπουραντζή νυχτερινού κέντρου στο Ουέλινγκτον, την προηγούμενη του αγώνα. Το περιστατικό από μόνο του ήταν ένα λάθος· η μακροχρόνια συγκάλυψη ήταν άλλο. Έδειχνε ηγεσία που προτιμούσε να κλείνει τα μάτια, που ήταν πολύ πρόθυμη να ευχαριστεί και πολύ αργή να μαθαίνει.
Η προετοιμασία ήταν σαφώς ανεπαρκής. Η περιοδεία στη Νέα Ζηλανδία, μόνο σε περιορισμένες υπερ-ομάδες, ήταν μέρος ενός προγράμματος που στηριζόταν στο χωριό Lilac Hill και σε έναν εσωτερικό αγώνα σε αργό pitch χωρίς καμία πίεση. Μόνο πέντε από τους παίκτες είχαν ξαναπαίξει Test στην Αυστραλία, και η διοίκηση φαινόταν να έχει σχεδόν καθόλου σκεφτεί την πρόκληση. Αντ’ αυτού, αντιμετώπισε το ταξίδι κυρίως ως θέμα ηθικού. Ο Στόουκς δήλωσε: «Εγώ και ο Μπαζ πιστεύουμε απόλυτα ότι αν δημιουργήσεις μια συνεκτική ομάδα, όχι μόνο στο γήπεδο αλλά και εκτός του, αυτό θα βοηθήσει το ηθικό, ειδικά σε μια σειρά σαν αυτή. Η δύναμη της ενότητας είναι αυτό που προσπαθούμε να χτίσουμε.» Ο McCullum πρόσθεσε: «Για εμάς το σημαντικότερο είναι πώς διαχειριζόμαστε την εξωτερική πίεση, πόσο συνδεδεμένοι και ενωμένοι μπορούμε να μείνουμε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των αγώνων, ώστε να παίρνουμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις στις πιο δύσκολες στιγμές.» Ήταν πράγματι συνδεδεμένοι και ενωμένοι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, μέχρι την ολοκληρωτική ήττα.
Η κατάρρευση στο Περθ έθεσε το πρότυπο. Για τις πρώτες τέσσερις συνεδρίες η Αγγλία ήταν στον αγώνα, με την πεντάδα ταχύτητας να αποσπά ένα πρώτο προβάδισμα που οι Duckett και Pope επέκτειναν στα 105 μετά το μεσημεριανό της δεύτερης μέρας. Όμως, με μια έκρηξη απερίσκεπτων χτυπημάτων, κυρίως από τον Brook, χάρισαν πίσω τον αγώνα. Στη θέση του τραυματία Khawaja στο άνοιγμα, ο Head τους «ξεκλείδωσε» με μια ταχύτητα που άφησε τους bowlers σχεδόν χωρίς ανάσα.
Ο Στόουκς παραδέχτηκε ότι ήταν «σοκαρισμένος», και η Αγγλία δεν συνήλθε ποτέ. Ο Ρουτ πέτυχε ένα ωραίο εκατό στο ροζ μπαλάκι στο Μπρίσμπεϊν, αλλά ο Brook πέταξε ξανά τον κόσμο του, και ο Στόουκς έφαγε ένα εξαιρετικό run-out από το άμεσο χτύπημα του Josh Inglis από το cover. Το παιχνίδι ήταν χαοτικό και η τακτική σχεδόν ακατανόητη, καθώς οι τελευταίοι τέσσερις wickets της Αυστραλίας πρόσθεσαν 182 runs υπό ελάχιστη πίεση, καθυστερώντας τη δεύτερη μπατιά της Αγγλίας μέχρι το σούρουπο, όταν κατέρρευσε όπως ήταν αναμενόμενο. Ο Στόουκς στη συνέντευξη Τύπου μίλησε με χολιστικές φράσεις για το ότι η Αυστραλία δεν είναι για αδύναμους άνδρες, αλλά η Αγγλία πήγε στη θέρετρο Νούσα για τέσσερις προγραμματισμένες ημέρες ξεκούρασης και διασκέδασης, για τις οποίες κυκλοφόρησαν φήμες. Η ελευθερία του Bazball είχε εκφυλιστεί σε ασυδοσία.
Η Αγγλία είχε ευκαιρίες σε ένα σκληρό Test στην Αδελαΐδα, ακόμη και αφού ο Head και ο συμπατριώτης του από τη Νότια Αυστραλία Alex Carey πέτυχαν εκατονταδάδες στην έδρα τους. Υπήρξαν όμως και περίεργες στιγμές: όπως στο Μπρίσμπεϊν, ο Στόουκς μπάτσαρε με επιδεικτική επιμονή, σχεδόν ως διαμαρτυρία για όσα είχαν προηγηθεί, και στη συνέχεια αρνήθηκε να μπολάρει, παρόλο που φαινόταν σε φόρμα. Όταν ο Lyon τραυματίστηκε στον μηρό την τελευταία μέρα, η Αγγλία είχε μια πραγματική ευκαιρία, αλλά ο Jamie Smith προκάλεσε ο ίδιος την πτώση του. Ο Cummins έκανε τη μοναδική του εμφάνιση του καλοκαιριού να μετρήσει, και η Αυστραλία επιβεβαίωσε την κατοχή της στην Urn σε 11 μέρες. Το υπόλοιπο της σειράς έμοιαζε σχεδόν με δεύτερη σειρά. Μια Αγγλία που δεν είχε τίποτα να χάσει επικράτησε δύο ταραγμένων ημερών σε pitch ευνοϊκό για τους bowlers στο MCG, ενώ ο προπονητής της Αυστραλίας Andrew McDonald επέμενε: «Οι Άσες ήταν ήδη ξεκαθαρισμένες στο 3-0.» Οι εκατονταδάδες των Head και Steve Smith στο SCG υπερέβαλαν εκείνες των Ρουτ και Bethell.
Για τους γηπεδούχους, υπήρξε ικανοποίηση που συνέτριψαν μια ομάδα που τους είχε βάλει τόσο σκληρά στην πίεση το 2023. Ο Starc ήταν ο εξέχων bowler και των δύο πλευρών· τα 31 wickets του περιλάμβαναν τέσσερα που πήρε στο πρώτο του over, και ανέβασε τον συνολικό του αριθμό στα 27, δύο λιγότερα από τον Jimmy Anderson. Στο Περθ έκανε ζευγάρι στον Crawley, στον οποίο είχε επενδυθεί τόση ελπίδα· απέλυσε τον Στόουκς και τον Duckett από πέντε φορές ο καθένας· και πέτυχε καθοριστικά ημιεκατονταδάδες στο Μπρίσμπεϊν και την Αδελαΐδα. Στα 36 του, τρεις εβδομάδες μετά το τέλος της σειράς, έχει γίνει θαύμα της εποχής, έχοντας διευρύνει τις ικανότητές του χωρίς να χάσει ταχύτητα. Το παράδειγμά του ακολούθησαν ο Boland και ο Neser, 36 και 35 ετών αντίστοιχα, που μπόλαραν με επιμονή και ακρίβεια και συνεισέφεραν και χρήσιμα runs. Το σπάσιμο του Boland στον Ρουτ στο Σίδνεϊ, όπου τον κράτησε χωρίς run για 24 μπάλες πριν τον παγιδεύσει lbw, ήταν ένα αριστούργημα.
Ο Head ήταν αποκάλυψη. Ήρθε στη σειρά χωρίς καμία φόρμα, επέστρεψε δυναμικά ως ανοιχτής και κάλυψε το κενό που είχε δημιουργηθεί από την αποχώρηση του David Warner δύο χρόνια νωρίτερα. Συγκέντρωσε 629 runs με strike rate 87, χωρίς ποτέ να φαίνεται ότι βιάζεται· η Αγγλία έδινε συνεχώς μπάλες για τέσσερα, και μετά, σκορπίζοντας τους fielders της, του επέτρεπε να παίρνει άνετα μονά. Μόνο ο Don Bradman είχε προηγουμένως κάνει τα περισσότερα runs σε τέσσερα από τα πέντε Test μιας σειράς.
Ο Carey, από την πλευρά του, δεν είχε ποτέ κρατήσει τα wickets πιο καλά, στέκοντας επιθετικά πάνω από τα stumps απέναντι στον Boland και τον Neser, και κάνοντας 28 dismissals να φαίνονται εντυπωσιακά εύκολα, εκτός από τα 323 runs με μέσο 46 που σημείωσε. Ο Steve Smith, που τώρα κατατάσσεται δεύτερος πίσω από τον Bradman στον πίνακα σκορ των Άσες, έχασε και τα τέσσερα τοss ως αναπληρωματικός αρχηγός, αλλά έκανε λίγα λάθη και έπιασε μόνο μία ευκαιρία που του ξέφυγε. Με 14 catches, έθεσε εξαιρετικά υψηλά standards. Οι απογοητεύσεις ήταν ο πολύ υποσχόμενος all-rounder Cameron Green, που είχε αμελητέα επίδραση με μπάτα και μπάλα, και ο ανοιχτής Weatherald, που στην πρώτη του σειρά δέχτηκε τεχνική πίεση. Η αναζήτηση μιας σταθερής συνεργασίας για το πρώτο wicket συνεχίστηκε για την Αυστραλία.
Για την Αγγλία, υπήρξαν λίγα παρηγορητικά. Ο Josh Tongue προσπέρασε τους Gus Atkinson και Matthew Potts στη σειρά των ταχύτερων bowlers, μπόλαροντας με πνεύμα και ταχύτητα. Ο Jofra Archer ήταν γρήγορος σε στιγμές, πριν τελειώσει η περιοδεία του μετά από μόλις 80 overs λόγω τραυματισμού στο πλευρό. Ο Mark Wood αγωνίστηκε σε ένα Test, ενώ ο Atkinson αποχώρησε κατά τη διάρκεια του Τέταρτου. Ο Brydon Carse μπόλαρε χωρίς σταματημό από την αρχή ως το τέλος, αλλά είχε πραγματικό αντίκτυπο μόνο στο Μελβούρνη, και φαινόταν κατώτερη επιλογή για το νέο μπαλάκι σε σχέση με τον Στόουκς. Ο Jamie Smith ήταν ανώνυμος πίσω από τα stumps και αναποτελεσματικός μπροστά τους, ενώ ο Brook ήταν απογοητευτικός στο γήπεδο πολύ πριν αποκαλυφθεί ως απογοήτευση και εκτός αυτού. Έφτασε στα 15 runs σε εννέα από τις δέκα προσπάθειές του, αλλά μόνο δύο φορές πέρασε τα πενήντα. Το «Brookball» έγινε ένα είδος από μόνο του, αν και όχι ένα διαρκές.
Μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία ήταν ο 22χρονος Bethell, που στη δεύτερη μπατιά στο Σίδνεϊ πέτυχε ένα υπέροχο εκατό, το πρώτο του στο first-class κρίκετ. Αυτό έκανε ακόμη πιο ακατανόητη την επιμονή της Αγγλίας να κρατά τον Pope για τρία Test, καθώς εκείνος φαινόταν και πάλι εκτός των δυνατοτήτων του. Ούτε μετά τη σειρά δεν μπορούσαν να αποφασίσουν πόσες αλλαγές χρειάζονταν. Ο McCullum θεώρησε ότι «μερικές μικρορυθμίσεις» θα αρκούσαν: «Δεν είμαι άκαμπτος στις πεποιθήσεις μου, αλλά έχω πίστη στις μεθόδους μου.» Ο Στόουκς μίλησε για υπερβολικό «κρίκετ τριών στα δέκα» και για ανάγκη «να επιστρέψουμε στο σχεδιαστήριο και να κάνουμε κάποιες προσαρμογές». Το ECB προανήγγειλε μια «ενδελεχή αξιολόγηση». Θυμίζει τη φράση του Κάφκα ότι κάθε επανάσταση εξατμίζεται, αφήνοντας πίσω μόνο τη λάσπη μιας νέας γραφειοκρατίας.
Οι θεατές και τα οικονομικά
Ίσως η πιο ανθεκτική εμφάνιση ήταν των θεατών, που απόλαυσαν όσο κρίκετ υπήρχε. Συνολικά 859.580 άνθρωποι παρακολούθησαν τις 18 ημέρες αγώνα από τις 30 που ήταν προγραμματισμένες. Η πρώτη μέρα στο Μελβούρνη είχε ρεκόρ γηπέδου, 94.199 θεατές, παρά το γεγονός ότι ο αγώνας δεν επηρέαζε καθόλου τη σειρά, και ακολούθησαν 92.045 την επόμενη μέρα. Τα Test στο Adelaide Oval (223.638) και στο SCG (211.032) επίσης σημείωσαν ρεκόρ. Το Barmy Army, σε έναν γνώριμο και γεμάτο ειρωνεία ρόλο, διατήρησε το κέφι του. Η Cricket Australia όμως όχι. Μόνο στο Μελβούρνη, οι απώλειές της από επιστροφές εισιτηρίων, τηλεοπτικά έσοδα και άλλα έσοδα ημέρας αγώνα εκτιμήθηκαν σε 25 εκατομμύρια αυστραλιανά δολάρια. «Τα σύντομα Test είναι κακά για την επιχείρηση», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος Todd Greenberg. «Δεν μπορώ να είμαι πιο ευθύς από αυτό.» Έτσι, η Αγγλία δεν έσωσε το Test κρίκετ. Λίγες ομάδες έχουν πουλήσει τόσο άσχημα το άθλημα, και τον εαυτό τους, τόσο σύντομα.
Πρώτο Test στο Περθ, 21-22 Νοεμβρίου 2025
Λόρενς Μπουθ
Το Περθ είναι από τις πιο απομονωμένες μεγάλες πόλεις του κόσμου, και η Αγγλία δεν μπορεί να ένιωσε ποτέ πιο μόνη από το τέλος αυτού του εντυπωσιακά σύντομου Test, που έληξε στις δύο ημέρες για πρώτη φορά σε έναν αιώνα τουλάχιστον στις Άσες. Λίγες ώρες νωρίτερα, η Αγγλία ήταν στο 65-1, έχοντας πάρει ήσυχα τον έλεγχο τη δεύτερη μέρα, σε έναν αγώνα που είχε παίξει ασταθώς την πρώτη. Είχε προβάδισμα 105 runs. Στο κουτί των σχολιαστών, ο Ρίκι Πόντινγκ εκτίμησε ότι το μπάτσαρισμα θα γινόταν ευκολότερο. Μια ακόμη καλή συνεδρία, και η Αγγλία θα ήταν φαβορί να κερδίσει το πρώτο Test στην Αυστραλία για πρώτη φορά από το 1986/87.
Το Περθ όμως μπορεί να είναι και άγριο, όχι μόνο απομακρυσμένο, και το παιχνίδι ξετυλίχτηκε με ανησυχητική ταχύτητα. Μέχρι το τσάι, η Αγγλία είχε βγει out για 164, και ο Head ξεπέρασε με άνεση έναν φαινομενικά δύσκολο στόχο 205 με το δεύτερο ταχύτερο εκατό στην ιστορία των Άσες, πίσω από τα 57 μπαλάκια του Adam Gilchrist στο WACA το 2006/07. Ο Στόουκς είχε ελάχιστο χρόνο να χωνέψει την 14η ήττα της Αγγλίας σε 16 αγώνες στο αυστραλιανό έδαφος, πριν χρειαστεί να εξηγήσει τα πάντα στα μέσα ενημέρωσης. Πραγματικά, ήταν ένα παιχνίδι που παραβίαζε κάθε λογική, αφήνοντας τους Αυστραλούς οπαδούς ζαλισμένους και τους Άγγλους, πολλοί από τους οποίους είχαν έρθει με μεγάλες προσδοκίες, να νιώθουν κάτι μεταξύ οργής και απελπισίας.
Η επιλογή του Perth Stadium ως τόπου για το πρώτο Test των Άσες, μια τιμή που ανήκε στο Gabba του Μπρίσμπεϊν από το 1986/87, προέκυψε από μια νέα συμφωνία φιλοξενίας με την Cricket Australia. Η Αγγλία ήλπιζε ότι θα άλλαζε η τύχη της. Όταν ο Στόουκς κέρδισε το τοss σε ένα pitch με πράσινες αποχρώσεις, έκανε αυτό που είχε κάνει κάθε αρχηγός στα πέντε προηγούμενα Test εκεί: επέλεξε να μπατάρει. Παρά το ότι η ταχύτητα του Wood κέρδισε τη θέση πριν από τον σπιντερ Shoaib Bashir, δίνοντας στην Αγγλία πεντάδα ταχύτητας που θα μπορούσε να εξαπολυθεί αμέσως, όλοι αυτοί οι αρχηγοί είχαν τελικά κερδίσει.
Τον τόνο για μια φρενήρη μέρα έδωσε η έκτη μπάλα, όταν το ανοιχτό drive του Crawley στον Starc πέταξε στον Khawaja στο first slip, ένα ριψοκίνδυνο χτύπημα σε οποιεσδήποτε συνθήκες, πόσο μάλλον σε ένα αναπηδητικό Περθ. Ο Duckett χτύπησε ευθείες μπάλες από τον Boland, και μετά άφησε να περάσει μια full-length μπάλα του Starc, ο οποίος σύντομα έκλεισε τον Ρουτ, που στόχευε στο leg αλλά έκανε edge στο third slip: ακόμη χωρίς εκατό στην Αυστραλία, αλλά με τρίτη συνεχόμενη πάπια. Ο Starc έγινε ο πρώτος αριστερόχειρας seamer ανάμεσα στους 23 bowlers που πήραν 100 wickets στις Άσες. Από το 39-3, καθώς το μεγαλύτερο μέρος ενός κοινού που τελικά έφτασε τα 51.531 άτομα, ρεκόρ του Περθ, περίμενε με ανυπομονησία, ο Pope έπαιξε συνετά, ενώ ο Brook συνδύασε λαμπρότητα και θράσος. Όταν όμως ο Pope άφησε να του ξεφύγει μια ευκολότατη μπάλα στο leg stump από τον Green στα 46 και έλαβε μια οριακή απόφαση lbw από τον διαιτητή Menon, η Αγγλία ήταν 94-4 λίγο πριν το μεσημεριανό, ένα πρωινό της Αυστραλίας παρά το run rate πάνω από 4,5. Το Bazball, ήταν η γενική άποψη. Τι περίμενε κανείς;
Για να το αποδείξει, ο Brook χτύπησε το δεύτερο μπαλάκι μετά το διάλειμμα, από τον Boland, με έξι πάνω από το mid-off, αλλά ο Starc έκανε ένα καταπληκτικό μπαλάκι που πέρασε το εσωτερικό edge του Στόουκς. Η Αγγλία απάντησε ξανά, με τους Brook και Jamie Smith να προσθέτουν 45 σε πέντε overs, και ο Brook έφτασε σε ημιεκατονταδάδα από 58 μπαλάκια. Στο 160-5, με τον Boland εκτός γηπέδου επειδή τραυματίστηκε στο γόνατο, είχαν την ευκαιρία τους. Ο Brendan Doggett, ο debutant από τη Νότια Αυστραλία, έκοψε τον Brook στο leg, το DRS επιβεβαίωσε ότι υπήρξε edge στο γάντι, και τα τελευταία πέντε wickets έπεσαν για 12 runs σε 19 μπάλες ανεύθυνου κρίκετ. Ο Starc βελτίωσε τα καλύτερα στατιστικά του για τη δεύτερη συνεχόμενη δεύτερη μπατιά, προσθέτοντας 7-58 στο 6-9 που είχε πάρει εναντίον της Δυτικής Ινδίας στην Τζαμάικα τον Ιούλιο, μια απάντηση πρωταθλητή στην απουσία των τραυματιών Cummins και Hazlewood. Λίγο περισσότερο από μία ώρα μετά το μεσημεριανό, η Αυστραλία ήταν στο μπάτσαρισμα, και οι υπόλοιποι έπαιρναν ανάσα.
Ή ήλπιζαν να το κάνουν. Ο Jake Weatherald, ο άλλος debutant της Αυστραλίας, έχασε την ισορροπία του και έμεινε lbw στο δεύτερο μπαλάκι από τον Archer μετά από review, ενώ η Αγγλία μπόλαρε άψογα στα δέκα overs πριν το τσάι. Η ακρίβεια του Atkinson συμπλήρωνε την ταχύτητα των Archer και Wood, που και οι δύο ξεπέρασαν τα 90 μίλια την ώρα. Επειδή ο Khawaja δεν μπορούσε να ανοίξει λόγω σπασμών στην πλάτη, οι Labuschagne και Smith προσπάθησαν να αμυνθούν από τα προβλήματα, αλλά μετά το διάλειμμα η τύχη τους τελείωσε. Ο Archer έκλεισε τον Labuschagne με edge, καθώς προσπαθούσε να αμυνθεί, και ο Carse έκανε τον Smith να ψηλαφίσει και να κάνει catch στο second slip. Όταν ο Khawaja εμφανίστηκε στο νούμερο 4, δεν μπορούσε να κάνει τίποτα με ένα κακό μπαλάκι του Carse που πέρασε το γάντι. Αν ο Atkinson δεν είχε αφήσει να του ξεφύγει μια εύκολη ευκαιρία στο ύψος της κνήμης όταν ο Green είχε πέντε, η Αυστραλία θα ήταν 48-5.
Αντί γι’ αυτό, ο Head και ο Green αντιστάθηκαν σε μια συνεργασία 45 runs, η μεγαλύτερη της μπατιάς, πριν ο Στόουκς ξεκινήσει ένα χρυσό χέρι με 5-20 σε 30 μπάλες. Ο Head και ο Starc χτύπησαν και οι δύο στο mid-on, ενώ ο Carey σήκωσε την μπάλα στο third man, χτυπήματα μιας ομάδας που είχε ήδη εξαντληθεί. Η Αυστραλία έφτασε στα stumps στο 123-9, με προβάδισμα 49. Δεκαεννέα wickets την πρώτη μέρα ακολούθησαν τα 17 που είχαν πέσει εδώ πέρυσι εναντίον της Ινδίας, με τους bowlers να ενισχύονται από ένα αργό outfield. Το pitch όμως ήταν γρήγορο και όχι θανάσιμο, και η πλευρική κίνηση δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Οι ελλείψεις στο μπάτσαρισμα είχαν εκτεθεί από ποιοτικό bowling.
Ο Carse έβγαλε τον Lyon 25 λεπτά μετά την αρχή της γκρίζας δεύτερης μέρας, αλλά ο Crawley χτύπησε την πέμπτη μπάλα της δεύτερης μπατιάς της Αγγλίας πάνω στο ύψος, και ο Starc έπεσε χαμηλά στα αριστερά του για να πιάσει ένα εξαιρετικό catch. Για πρώτη φορά στην ιστορία των Test, καθένα από τα τρία πρώτα innings είχε ένα wicket πριν από ένα run.
Στην επόμενη ώρα και κάτι, οι Duckett και Pope αντιστάθηκαν σε κάθε ελαφρότητα, αν και ο Duckett έκανε επιτυχώς review μια κακή απόφαση lbw λίγο πριν το μεσημεριανό, ενώ ο Pope έχασε τον δρόμο του απέναντι στον Boland. Μετά την επανέναρξη, ο Pope χτύπησε τον Green με cut για τέσσερα, και το προβάδισμα ξεπέρασε τα 100. Ίσως ήταν η στιγμή που η Αγγλία θα επιβεβαιωνόταν, αλλά ο Boland, που είχε ρίξει πολύ κοντά την προηγούμενη μέρα, είχε πλέον βρει το μήκος του. Ο Duckett πήγε να παίξει μια μπάλα και έπεσε σε χαμηλό κλείσιμο στο second slip, και ακολούθησαν τα θανάσιμα χτυπήματα: σε έξι μπάλες από τους Boland και Starc, ο Pope έκανε edge σε χαλαρό drive, ο Brook χτύπησε πάνω στο ύψος, και ο Ρουτ χτύπησε με στραβό μπαταρία, αυτό που οι Άγγλοι στην Αυστραλία υποτίθεται ότι αποφεύγουν. Όταν ο Starc έβγαλε ξανά τον Stokes, η Αγγλία ήταν 88-6 και σε πανικό. Το Perth Stadium είχε ξαναζωντανέψει.
Μέσα σε όλα αυτά, ο Jamie Smith επέζησε από μια χαμηλή ευκαιρία στον Khawaja στα slips πριν σκοράρει, αλλά δεν έφτασε παραπάνω από τα 15 όταν ο TV umpire Sharfuddoula, μετά από αρκετά λεπτά αγωνίας, έκρινε ότι είχε ακουμπήσει τη μπάλα στο γάντι του Doggett στο leg. Ήταν πολύ κοντινό, αν και ο Smith δεν βοήθησε τον εαυτό του ξεκινώντας να φεύγει μόλις η μεγάλη οθόνη έδειξε μια μικρή ένδειξη στο Snicko. Οι Atkinson και Carse πολέμησαν μέχρι τέλους, με δύο έξι ο καθένας σε μια θορυβώδη συνεργασία 50 runs σε έξι overs, αλλά οι Doggett και Boland πήραν τα τελευταία τρία wickets, και ο Starc τελείωσε με συνολικά 10-113 στο παιχνίδι. Η Αγγλία είχε βγει out δύο φορές σε 67,3 overs, ή 405 μπάλες, η ταχύτερη κατάρρευσή της από τις 325 μπάλες στο Μελβούρνη το 1903/04. Η Αυστραλία χρειαζόταν το μεγαλύτερο σκορ του αγώνα, αλλά είχε το momentum.
Με τον πόνο στην πλάτη του Khawaja ακόμη ενεργό, ο Head προθυμοποιήθηκε να ανοίξει με τον Weatherald. Ήταν μια σπουδαία κίνηση. Οι γρήγοροι bowlers της Αγγλίας, που δεν είχαν χρόνο ανάπαυσης από τους μπάτσμαν, έχασαν τη φωτιά της πρώτης βραδιάς και κατέφυγαν γρήγορα, πολύ γρήγορα, σε κοντές μπάλες. Ο Weatherald έμεινε caught behind από τον Archer στα εννέα, αλλά τα replays έδειξαν ότι η μπάλα είχε χτυπήσει στο μηρό, όχι στη μπαταρία· κατά τα άλλα, η Αγγλία ήταν άνοστη. Όταν ο Weatherald έκανε miscue και έκανε catch στο short cover από τον Carse στο 12ο over, η Αυστραλία είχε 75 runs, ο Head ήταν σε κατάσταση ρεύματος, και οι σκέψεις στρέφονταν σε ένα τελείωμα δύο ημερών.
Η ημιεκατονταδάδα του χρειάστηκε μόνο 36 μπάλες, ακολουθούμενη από τέσσερα fours σε ένα over του Stokes, και μετά το καλύτερο χτύπημα του αγώνα, ένα ευθύ έξι με flat bat από τον Archer. Σύντομα έφτασε στο δέκατο εκατό του Test, από 69 μπάλες. Όταν έκοψε τον Carse στον Pope στο βαθύ midwicket, αποχώρησε με ζωντανό χειροκρότημα, και με χειραψία από τον Stokes, που αναγνώρισε τα 123 του σε 83 μπάλες ως ένα από τα μεγάλα αντεπιθετικά χτυπήματα των Άσες. Επωφελούμενος από την ώθηση, ο Labuschagne βοήθησε να τελειώσει η δουλειά λίγο πριν τις 5:45. Ο ρυθμός της Αυστραλίας, 7,23 runs ανά over, ήταν ο ταχύτερος σε κυνήγι τέταρτης μπατιάς στόχου τουλάχιστον 200, ενώ ο συνολικός ρυθμός του αγώνα, 4,76, ήταν ο υψηλότερος στην ιστορία των Άσες.
Όπως και να το κοιτάξει κανείς, η Αγγλία είχε μετατρέψει μια νικηφόρα θέση σε ήττα-χαστούκι μέσα σε λιγότερο από δύο συνεδρίες, επιβεβαιώνοντας τις χειρότερες προκαταλήψεις των ντόπιων για το στυλ της και καταδικάζοντας τους δικούς της οπαδούς σε τρεις μέρες αδράνειας. Η Αυστραλία, από την άλλη, μπορούσε να γιορτάσει τη 100ή νίκη της στην έδρα της εναντίον της Αγγλίας, έναντι 57 ηττών. Και έδειχνε έτοιμη για περισσότερα.
Καλύτερος παίκτης του αγώνα: MA Starc. Θεατές: 101.514.
Δεύτερο Test στο Μπρίσμπεϊν, 4-7 Δεκεμβρίου 2025
Ρόρι Ντόλαρντ
«Υπάρχει ένα ρητό ότι η Αυστραλία δεν είναι για αδύναμους άνδρες, αλλά ούτε το αποδυτήριο που έχω ως αρχηγός είναι τόπος για αδύναμους άνδρες.» Αυτή ήταν η καταδικαστική εκτίμηση του Στόουκς, καθώς σχολίαζε την τελευταία τραυματική επίσκεψη της Αγγλίας στο Μπρίσμπεϊν. Από τον αρχηγό τους, έναν ουσιαστικά μοναδικό υποστηρικτή των παικτών του τα τελευταία τρία και μισό χρόνια, τα λόγια είχαν βαρύ νόημα. Κοιτάζοντας την ομάδα του στην καυτή ατμόσφαιρα της μεγαλύτερης μάχης της, είχε δει ευθραυστότητα και την είχε επισημάνει.
Τα στοιχεία ήταν εύκολα να βρεθούν. Από απρόσεκτα wickets την πρώτη μέρα, μέσω άστατου bowling και κακού catching τη δεύτερη, μέχρι μια ρηχή μπατιά την τρίτη, η Αγγλία δεν είχε το θάρρος όταν χρειαζόταν. Η Αυστραλία δεν είχε τέτοια προβλήματα. Μάζεψε 511 runs στην πρώτη μπατιά, με και τους 11 παίκτες να φτάνουν στα διψήφια, μπόλαρε με επιμονή και υπομονή, και αμύνθηκε εξαιρετικά.
Ακόμη και πριν ξεκινήσει ο αγώνας, όλα έδειχναν προς μια αυστραλιανή επιτυχία: δεν είχαν χάσει από την Αγγλία στο Gabba από το 1986/87, πριν γεννηθεί κανείς από τους σημερ